föstudagur, október 20, 2006

Labbitúr að Rauðavatn


Í gær þá fór ég í langan göngu í Rauðavatni og settist niður á stein. Skoðaði náttúruna í kringum mig, laufblöðin eru orðin litarrík og einstaklega falleg. Vatnið var alveg tært og hálf frosið, hestamenn voru á sveimi framhjá mér.
Lokaði augun, leyfði vindinum leika við andlitið og andaði djúpt á meðan. Þá eftir nokkrar mínútur gerðist alveg rosalega margt í hausnum á mér. Það var eins og að allt slæmt hreinsaðist í kollinum þar á meðal pirringar og fullt af góðum hugmyndum birtust í kollinum, t.d í tengslum við framtíðina, vinnuna og lífið. Þetta var ekkert smá hressandi og mér leið rosalega vel eftir á. Var sjálf búin að vera með pirring í hausnum í langan tíma en það sannarlega hvarf eftir að ég gerði þetta og mér finnst ég vera jákvæðari núna; en ætla að bíða og sjá hverning næstu dagarnir verða hjá mér.
Ég mæli með að þið prófið þetta, þetta er ekkert smá þægilegt og gott :)
Prófið þetta og látið mig svo vita hverning það gekk Þ=

3 Comments:

Anonymous Nafnlaus said...

vá, fékk nú góða strauma til mín að ég verð að gera þetta fljótlega eins og þú gerði :) það svinvirkar margt!! eins og lækna eitthvað. Kveðja Hanna Lára

21 október, 2006 11:24  
Anonymous Nafnlaus said...

Já, það er hressandi að ná tengslum við náttúrunni því að hún gefur svo margt tilbaka, innri ró og staðfestu. Í góðum göngutúr, bíltúr um náttúrunni þá fær það manni að hugsa um svo margt að maður verður svo orkumikill og líka lífandi eftir göngunni. Ætlar að prófa að fara að labba um rauðavatn við tækifæri. Kv Hjördís Anna

22 október, 2006 23:50  
Anonymous Nafnlaus said...

Ja.. heldur betur ad natturan gefur manni orku! Eg vildi bara ad thad vaeri meira af henni herna i Chicago, thad eru bara hus, hus, hus og aftur hus... Tharf ad taka straeto i halftima til ad komast nidur ad lake michigan, en thar eru samt lika hus.... hehe

25 október, 2006 03:53  

Skrifa ummæli

<< Home